• Nie implantować czopu w przypadku silnie zainfekowanych lub zropiałych
kanałów przetoki. Należy używać setonu tak długo, aż nie ma żadnych
oznak ostrego zapalenia, ropienia ani nadmiernego drenażu. Należy
pozwolić, aby przewód dojrzał i ustabilizował się przez sześć do ośmiu
tygodni zanim wprowadzi się czop.
• Upewnić się, że czop został uwodniony przed implantacją, cięciem lub
szyciem.
ZALECENIA OGÓLNE
• Użytkownicy powinni dobrze znać techniki chirurgicznej plastyki przetok
odbytnicy i odbytu.
• Użytkownicy powinni zachowywać zasady dobrej praktyki chirurgicznej
w zaopatrywaniu czysto-zanieczyszczonych, zanieczyszczonych i
zakażonych ran.
• Możliwość zakażenia wszczepu po implantacji można zmniejszyć za
pomocą odpowiedniej profilaktyki antybiotykowej oraz wyczyszczenia
kanału przetoki. (Patrz: Użycie środków przeciwbakteryjnych)
• Należy posługiwać się czopem przestrzegając zasad aseptyki. Jak najmniej
kontaktować wyrób z lateksowymi rękawiczkami.
• Należy wprowadzić czop przez wewnętrzny (pierwotny) otwór przetoki.
• Czop należy wprowadzać do kanału przetoki jedynie tak daleko, aż uzyska
się zamknięcie / zablokowanie wewnętrznego (pierwotnego) otworu.
• Zewnętrzny (wtórny) otwór przetoki powinien pozostać otwarty.
• WAŻNE: Użytkownicy powinni poinformować pacjentów o potrzebie
powstrzymania się od dźwigania ciężkich przedmiotów oraz
wyczerpujących ćwiczeń przez dwa tygodnie od implantacji czopu. Patrz
rozdział o opiece pooperacyjnej
• Należy się spodziewać pewnego drenażu przez dwa do czterech
tygodni. Drenaż może się utrzymywać do 12 tygodni po zabiegu w
miarę, jak czop się przyswaja i przewód przetoki się zamyka.
MOŻLIWE POWIKŁANIA
Powikłania, które mogą wystąpić po użyciu czopu obejmują między innymi:
• zapalenie
• stwardnienie
• migrację
• wydzielenie wszczepu
• nagromadzenie płynu surowiczego
• infekcję
• ropień
• nawrót przetoki
• opóźnienie lub brak wbudowania czopu
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej wymienionych stanów i nie będzie można
go wyleczyć należy rozważyć usunięcie czopu:
• infekcja
• ropień
• ostre lub przewlekłe zapalenie (implantacja materiałów chirurgicznych
może być związana z wystąpieniem przejściowego, łagodnego i
ograniczonego zapalenia)
• reakcja alergiczna
PRZECHOWYWANIE
Czop należy przechowywać w czystym, suchym miejscu w temperaturze
pokojowej.
STERYLIZACJA
Czop został wysterylizowany za pomocą tlenku etylenu.
UŻYWANIE ŚRODKOW PRZECIWBAKTERYJNYCH
Ponieważ czop używany jest w polach chirurgicznych, gdzie sterylność nie
może być zapewniona, używanie środków przeciwbakteryjnych stanowi
nagminną praktykę i może zapobiec komplikacjom związanym z zakażeniami.
Zarówno mechaniczne czyszczenie jelit, jak i profilaktyka antybiotykowa były z
powodzeniem używane u pacjentów i Centrum Kontroli Chorób w U.S.A. zaleca
czyszczenie jelita i profilaktyczne dojelitowe i dożylne podawanie środków
przeciwbakteryjnych przed planowanymi zabiegami w okolicy okrężnicy i
odbytnicy.
3
(Dawkowanie i wybór leków – patrz: piśmiennictwo).
Typowa flora bakteryjna składa się z rozmaitych organizmów tlenowych i
beztlenowych. W związku z tym należy rozważyć:
• Środki przeciwbakteryjne, gdy stosowane są lokalnie lub ogólnie, powinny
zapewnić ochronę przed szerokim spektrum organizmów tlenowych i
beztlenowych.
• Przygotować mechanicznie okrężnicę odpowiednio stosując lewatywy i
środki przeczyszczające.
• Dawka profilaktyczna środka przeciwbakteryjnego powinna być podana
dożylnie i w takim czasie, aby środek przeciwbakteryjny osiągnął
odpowiedni poziom w osoczu i tkankach w czasie implantowania wyrobu.
• Utrzymywać stężenie terapeutyczne środka w osoczu i w tkankach przez
czas trwania operacji.
Niektóre antybiotyki mogą hamować rewaskularyzację i/lub przenikanie
komórek do czopu.
4
3
Wiadomo na przykład, że gentamycyna utrudnia
5-7
41
1-3